تأملی در باب جاودانگی (1)
17 بازدید
محل نشر: معرفت » خرداد 1383 - شماره 78 (10 صفحه - از 23 تا 32)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : گروهی
زبان : فارسی
مسأله معاد و حیات پس از مرگ و به تعبیر دیگر، جاودانگی و بقای نفس و روح آدمی پس از حیات دنیوی، از جمله مهم‏ترین پرسش‏های انسان در طول تاریخ بوده و درباره آن آرای مختلفی ارائه شده است. از طرفی، براهین فراوان و از طرق مختلف بر آن اقامه شده و به شدت از آن دفاع کرده‏اند و از سوی دیگر، اشکالات و شبهات مهمی نیز درباره آن مطرح کرده‏اند که گروهی از انسان‏ها بر پایه این ایرادها، مسأله معاد و حیات پس از مرگ را انکار کرده و گروهی دیگر بر پایه استدلال‏ها و براهین و نیز به پیروی از ادیان، معاد را پذیرفته و شبهات آن را پاسخ گفته‏اند. در این میان، آن‏چه از همه مهم‏تر و برای یک مؤمن از هر چیزی متقن‏تر و ارزشمندتر است، تأکید ادیان الهی و آسمانی بر مسأله رستاخیز و حیات پس از مرگ است. از میان ادیان آسمانی، اسلام بر معاد تأکید فراوانی دارد و بسیاری از آیات قرآن، مستقیم یا غیرمستقیم، به مسأله معاد می‏پردازد. اندیشمندان و فیلسوفان مسلمان نیز با تکیه بر آیات قرآن و نیز با استفاده از عقل سلیم، براهین فراوانی را در این باب اقامه کرده‏اند و با توجه به این براهین و نیز با توجه به پاسخ‏هایی که به شبهه‏های منکران معاد داده شده است، می‏توان ادعا کرد که مسأله معاد علاوه بر منظر دینی، از منظر عقل نیز کاملاً معقول و پذیرفته شده و اثبات شده است. اجمالاً برای اثبات معاد براهین متعددی ذکر شده است که برهان حکمت، برهان عدالت، برهان رحمت، برهان لزوم وفای به عهد، برهان حرکت جوهری، برهان استحاله دور در علت غایی و... از جمله آن‏هاست. در این مجال، نه فرصت طرح تفصیلی این براهین است و نه مترجمان اساسا چنین قصدی دارند، اما به اختصار به یکی از براهین، یعنی استحاله دور در علت غایی، اشاره می‏کنیم
آدرس اینترنتی